రంగుల వలయంలో గాజు హృదయం ! !

~ స్వీయ 

నేల పైనే నింగి సాక్షాత్కరిస్తుంది

నింగి అంచులలో నడచినట్టు తోస్తుంది

నవ్వు కూడా నదివెల్లువైపోతుంది

ఊహలన్నీ పాలపిట్టలై పరుగులు తీస్తాయి

పలుకులన్ని పారిజాతాలల్లె పరిమళిస్తాయి

 రంగులు రంగులు

ఎటు చూసినా రంగులు

కనులకంతా విందులు 

ఉదయపు తొలికిరణం మొదలు

రేయి మలిఘడియ వరకూ అంతా ఆనందం

ఏదో తెలీయని తారంగం

వేసవిలోనైనా చలిమంట వేసే వెర్రి వయసుతో కూడి

మతిలేని మనసు చేసే వీరంగం

అంతా కోలాహలం

అర్ధంకాని గందరగోళం

అందమైన రెండక్షరాల పదం ఆడే ప్రళయ తాండవం

ఆ ప్రళయ కాల అలలు చుట్టుముట్టి

ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి ఊపిరిని లాగి మింగేసినప్పుడు

నాడులన్ని స్థంబించి

బీటలువారిన గాజు హృదయం ముక్కలుగా పగిలినప్పుడు

ఆ ముక్కలనే రెక్కలుగా చేసి పైకెగరగలిగితే

ఆత్మవిశ్వాసమే ఆయువై

ఆత్మాభిమానమే ధైర్యమై

సాగే ఆ పయనానికి ఆకాశమే హద్దు . . !

~ ప్రియ 

మనఃస్థితి

~ స్వీయ 

ఎదుటివాడి బాధ మన సంతోషానికి కారణం అవుతోంది . . !

లేదా

వాడి సంతోషం మన బాధకు కారణం అవుతోంది . . ! !

ఏంటీ పరిస్థితి !

దీన్ని మార్చలేమా ? ?

కాదు కాదు, మారాల్సింది పరిస్థితి కాదు . .

మన మనఃస్థితి..!!

మన బాధ మనకి బాధే అయినప్పుడు,

ఎదుటివాడి వాడి బాధ కూడా మనకు బాధే అవ్వాలి.

మన సంతోషం మనకు సంతోషం అయినప్పుడు,

ఎదుటివాడి సంతోషం మనకు సంబరమవ్వాలి . .

ఆలోచిస్తే చాలా చిన్న విషయం . .

ఆచరిస్తే చాలా గొప్ప విషయం . . .

ఒక్కసారి ఆలోచిద్దాం ! ఆచరిద్దాం ! !

మార్పు ఎలా రాదో చూద్దాం ! ! !

~ ప్రియ 

అరవింద

నయనాల నింగిలో నల్లటి జాబిల్లి జారవిడిచిన

నీలాల వెన్నెల జల్లులో తడిసిన

అరవింద కుసుమ సుకుమారమా...

నీ అందమంతా ప్రకృతై విరబూస్తున్న వేళ

ఆమనికై ఎదురుచూపేల...

కలవరింతలోని పులకరింతవంటి 

సుగంధ పరిమళాల మనోభావమా...

మనసంతా నీవైన వేళ మరొకరికై ఆరాటమేల...